I još jedna sportska disciplina ima svoje, i to ne bilo koje, mesto na Zimskim olimpijskim igrama. Svi ljubitelji ekstremnih sportova i adrenalina, pa i oni koji samo vole sa tribina ili na malim ekranima da posmatraju ovakve sportove, sigurno će odvojiti termin za čuvene ski-skokove. Sport koji oduzima dah svakom posmatraču i koji stvara adrenalin ne samo kod skijaša nego i kod publike, nastao je davno i to zahvaljujući onim najodvažnijim koji su „na skijama poleteli”.
Od prvih zaleta do dugačkih skokova
Sam Sever Evrope smatra se „porodilištem“ samog skijanja kao i ski-skokova. Isti su nastali u Norveškoj te otuda danas imamo najviše takmičara skijaških skokova iz ove, ali i ostalih skandinavskih zemalja. Početak 19. veka, tačnije negde oko 1809. godine, poručnik Olaf Rije skočio je punih 9,5 metara i to pred publikom te se može reći da je ovo neki početak ovog zimskog ekstremnog sporta, ali ne i onakvog kakvog ga danas gledamo.
Naravno, ti skokovi razlikovali su se od ovih današnjih jer prave skakonice nije bilo. Skijaši tj. skakači su skijali sa strmih padina i to sa štapom u ruci. Sve ovo, ostalo je ilustrovano kroz crteže iz 1862. godine, pa i 1880, ali i par godina kasnije, a onda kreće nešto slično današnjim ski-skokovima. Naime, prvi koji je u ski-skokove uleteo bez štapa bio je norveški skijaš Sondre Norhajm koji je postao i pionir modernog skijanja, a smatra se i ocem Telemark skijanja te zbog svega ovoga vek kasnije dobija i film pod imenom ,,Istorija Sandrea Norhajma, oca modernog skijaškog sporta”, a onda i brojne statue.
Prve skakaonice i čuveni V-stil
Šezdesete godine devetnaestog veka obeležene su izgradnjom prvih skakaonica počev od one u Holmenkolenu nedaleko od Osla, da bi danas najpoznatije skakaonice imali, pored Norveške i u Austrija, Slovenija, Češka…
Kako bi skok bio što duži jer se to i ocenjuje, a ne sama visina skoka, 1985. godine uvodi se takozvani V-stil, koji je razvio Boklev, gde skakač drži skije u obliku slova V i ovaj stil jeste povećao dužinu skoka za razliku od prethodnog stila gde su se skije držale paralelno.
Skijaškim skokovima nije puno trebalo da zablistaju na Zimskim olimpijskim igrama te su uvedeni u Olimpijski program u prve Zimske olimpijske igre i to još 1924. godine u Francuskoj. Skoro četiri decenije kasnije, na Zimskim olimpijskim igrama održanim u Insburku u Austriji, uvedeni su i skokovi sa velikih skakaonica. Sa istih tih, skakač može leteti i do 140 metara, dok normalne skakaonice diktiraju neku dužinu do 105 metara.
Iako su muški ski-skokovi uvedeni još u program prvih Zimskih olimpijskih igara, devet decenija je trebalo da i žene dobiju svoje mesto i zalet na skakaonici tokom Zimskih olimpijskih, te se tek 2014. godine, u Sočiju, i dame pridružuju takmičenju.
Danas, kao i na samom početku nastanka ove discipline, najveći broj skakača i skakačica dolazi iz skandinavskih zemalja. Horvežani i Finci daju kvalitetne i najpoznatije skakače iliti skijaše, a u ovoj disciplini odvažni su i predstavnici Slovenije, Austrije, Poljske, Češke, ali i oni sa dalekog istoka – iz Japana.
Izvor: Skijanje.rs, Wikipedia
Foto: Naslovna fotografija – Preuzeto sa Unsplash
Srodni tekstovi:
